Storioni Festival

Maandag 21 januari 2013

STORIONI INTERNATIONAL CHAMBER MUSIC FESTIVAL

Ook dit jaar kon men weer genieten van een gevarieerd concert tijdens het Storioni Festival in Tilburg. Het thema van het festival in 2013 was: “De kunst van het improviseren”. “Je zou over klassieke muziek kunnen denken dat de noten vast staan, zoals de componist ze bedacht heeft, maar tijdens het uitvoeren van de muziek gebeurt er van alles, en met jezelf en met de anderen, waarmee je samenspeelt”. Dit werd zo treffend verwoord door Reto Bieri, klarinettist, tijdens de voorbeschouwing met Wouter Vossen in het Storioni café.

Reizend door de wereld van de muziek ontmoette het Storioni Trio, bestaande uit Wouter Vossen, viool, Marc Vossen, cello, en Bart van Roer piano, vele vrienden. Topmusici uit binnen en buitenland. Juist die samenwerking tussen internationale en Nederlandse artiesten maakte het festival zo bijzonder.

Het programma van 21 januari 2013 bestond uit:

Gustav Mahler: Pianokwartet in a, het enige pianokwartet, dat hij schreef.Uitvoerenden waren: Severin von Eckardstein piano, Wouter Vossen viool, Monika Leskovar ( Zagreb), cello en Vladimir Mendelssohn (Roemenie) altviool. Deze laatste is een graag geziene gast op het festival, bekend van andere jaren. Treffend, dat Mahler al op de jeugdige leeftijd van 16 jaar dit kwartet schreef in de voor hem zo herkenbare melancholieke stijl. Ieder instrument vertolkte een eigen melodie. De klankkleur van de instrumenten tezamen vormden een wonderlijk mooi geheel als een climax wordt bereikt door de opeenvolging van steeds sterker wordende harmonieën. Dit werkte nog even door in de zaal, voordat het applaus klonk. Voor mij had het stuk langer mogen duren.

Luigi Boccherini: Kwintet Fandango, opus 40, nr. 2.Uitvoerenden: Ilya Gringolts (Rusland), viool, Wouter Vossen, viool, Vladimir Mendelssohn, altviool, Giovanni Sollima (Italië), cello en Monika Leskovar, cello. Deze musici speelden met veel enthousiasme dit 77e kwintet. Opvallend goede techniek bij de strijkers, die de korte spiccati afwisselden met lange glissandi. Dit had een typisch dansend effect. Duivels ritme, in een razend tempo, mooi ondersteund door de celli. Giovanni Sollima gebruikte zijn cello met veel gevoel voor drama als slagwerkinstrument, wat hem goed af ging. Een plezier om naar te luisteren.

Dmitri Sjostakovitsj: Kwartet nr. 7 in fis, opus 108.Uitvoerenden: Elias String Quartet uit Manchester. Dit strijkkwartet speelt sinds 1998 samen en hun cd met Mendelssohn´s opus 80 werd door de BBC als beste opname van de Building Library gekozen. Het kwartet van Sjostakovitsj vormde een grote tegenstelling met het kwintet van Boccherini. Sjostakowitsj´s kwartet vereiste uiterste concentratie van de musici. IJle mistige klanken vormden de begintonen van het stuk. Bij de viool en de cello klonken zeer doordringende wollige tonen, die werden afgewisseld met bijtende melodieën in het Allegretto. Het Lento werd lieflijk gespeeld, ingetogen fluisterend. Het Allegro eindigde in de stilte, de eenzaamheid, de leegte…. Sjostakovitsj schreef dit kwartet als een requiem voor zijn vrouw Nina, die op 46 jarige leeftijd overleed.

Franz Liszt: Tristia Vallee d´Obermann, (arrangement voor pianotrio) S723Uitvoerenden: Trio Storioni.Een romantisch muziekstuk, geïnspireerd door een held, die door de natuur reist. Opvallend waren de mooie beginakkoorden van de piano, die werden overgenomen door de cello en de viool. Het ingetogen vioolspel van Wouter Vossen werd afgewisseld met uitbundig spel van de piano en de cello van Bart van Roer en Marc Vossen.

Beethoven: SeptetUitvoerenden: Vivianne Hagner (Duitsland), solovioliste, Mate Szucs (Hongarije), altviool, Marc Vossen, cello, Rinat Ibragimov (Rusland), contrabas, Reto Bieri, (Zwitserland), klarinet, Herve Joulain (Frankrijk), hoorn, Bram van Sambeek (Nederland), fagot, die ook fagottist is bij het Lincoln Chambermusic Ensemble in New York . Het bekende septet van Beethoven werd op geheel eigen wijze vertolkt. De solo van de hoorn in het begin van het stuk werd mooi aangezet door de Fransman. De vioolsolo van Hagner begon ingetogen, maar werd steeds kleurrijker naarmate het stuk vorderde. Zij speelde op een Stradivarius viool uit 1717. Spanning en ontspanning wisselden elkaar af bij de blazers en de strijkers. Dit kwam vooral tot uiting in de dynamiek van het scherzo en het allegro molto. Opvallend was de aparte ademhalingstechniek van de Zwitserse klarinettist, die zijn solopartij virtuoos uitvoerde.

Wij kunnen terugkijken op een prachtige avond van internationale allure. De volle zaal was getuige van een bijzonder concert. Er klonk dan ook na afloop een langdurig applaus.

Cora van Lierop
Goirle, 22 januari 2013