Shlomo Mintz

Woensdag 18 september 2013

SHLOMO MINTZ &
SANDER SITTIG

    PROGRAMMA

  • Britten Lachrymae reflections on a song of Dowland voor altviool en piano
  • BrahmsSonate nr 1 in G
  • Saint-SaënsRondo capriccioso, arr. voor viool en piano
  • MilhaudLe boeuf sur le toit

Aan het begin van het concert gaf Shlomo Mintz zelf een korte toelichting op het programma: omdat het precies honderd jaar geleden is dat Benjamin Britten werd geboren, wilde hij Lachrymae van Britten uitvoeren. Samen met de sonate van Brahms zou het programma voor de pauze vooral meditatief zijn.

Na de pauze zou met Saint-Saëns en Milhaud de meer vrolijk en virtuoze Muziek aan bod komen. Milhaud schreef Le boeuf sur le toit in de hoop dat het Charlie Chaplin zou inspireren tot het maken van een stomme film, maar Charlie Chaplin was niet geïnteresseerd. De versie van vanavond was door Shlomo Mintz bewerkt en ingekort. Wie weet zou deze versie Charlie Chaplin wel interesseren?

Verder memoreerde Shlomo Mintz dat hij lang geleden ook al eens heeft opgetreden bij de Liedertafel. Shlomo Mintz droeg deze avond de uitvoering van Lachrymae op aan Han Loevendie die tientallen jaren de drijvende kracht achter de concertserie van de Liedertafel is geweest.
Het eerste stuk, Lachrymae begon zeer stil en ingehouden. In de volgende delen ontstond geleidelijk meer beweging. De meest dramatisch delen waren in het midden. Daarna volgden weer meer rustige delen. Zo ontstond één grote spanningsboog over de delen heen. Het stuk eindigde met een vredig en berustend slot.

Het stuk waar ik van te voren het meest naar uitkeek, was de Sonate nr. 1 in G van Brahms (1879). Het is het eerste kamermuziekwerk van Brahms dat ik leerde kennen. Brahms maakt in deze sonate gebruik van materiaal uit zijn liederen opus 59 nr. 3 (Regenlied) en nr. 4 (Nachklang). Mocht U een Regenlied van Brahms kennen en kunt U toch geen overeenkomst met de sonate ontdekken? Er is nog een ander Regenlied van Brahms (WoO 23), met de tekst van opus 59 nr. 4 (Nachklang), maar met andere muziek.

Brahms brengt zijn sonate zelf in verband met Beethovens sonate nr.10 in G, opus 96, uit 1816. Beide sonates zijn heel lyrisch, delicaat en intiem. De Beethoven sonate is enkele seizoenen terug op de Liedertafel gespeeld door Liza Ferschtman en Inon Barnatan. Misschien herinnert U zich nog de intieme sfeer van dat recital.
De uitvoering van vanavond van Brahms paste perfect bij de meditatieve sfeer van Lachrymae. Op zo'n interpretatie had ik van te voren al gehoopt. Het was een heel bijzondere uitvoering, met prachtig spel van Shlomo Mintz en Sander Sittig.

Na de pauze volgde het virtuoze Introduction et Rondo Capriccioso van Saint-Saëns voor viool en orkest. Voor piano bewerkt door George Bizet. De Introduction is droevig en zangerig, het Rondo is over het algemeen licht en luchtig van karakter. Aan het einde een virtuoze vioolsolo met spectaculaire glissando dubbelgrepen. Heel mooi uitgevoerd.

Tot slot Le boeuf sur le toit. Vrolijke deuntjes, veel ragtime, en veel viooltechniek. Passages met dubbelgrepen, flageoletten, glissando en pizzicato. In de loop van het stuk worden de deuntjes flink vervormd. Hetzelfde materiaal komt vaak terug. De muziek zou in deze versie goed passen bij zo'n film van Charlie Chaplin.

Na het uitbundige applaus volgden nog twee toegiften. Habanera van Pablo de Sarasate en Tambourin Chinois van Fritz Kreisler. De toegiften werden in een heel ontspannen sfeer gespeeld.

Wouter van der Meiden