Kamerata Zuid

Donderdag 23 maart 2017

BONUSCONCERT KAMERATA ZUID

Kamerata Zuid onder leiding van Frank Adams met medewerking van Jan-Willem Rozenboom (piano) en Teus Nobel (trompet).

Afgelopen donderdag had de Liedertafel een bijzonder concert geprogrammeerd, met lokale musici in plaats van internationale grootheden. Idee was om deze musici ook eens een toppodium te geven, wat in ieder geval resulteerde in een succes voor de penningmeester qua bezoekersaantal.

Hoewel het niveau zeker niet slecht was vond ik toch dat mijn verwachting van een avond Liedertafel niet werd ingelost zoals ik dat al meer dan 20 jaar gewend ben. Maar goed, het was immers een Bonusconcert, waarvoor de trouwe Souvenir-abonnees niets hoefden te betalen.

Kamerata Zuid onder leiding van dirigent Frank Adams begon met een snel deel uit Tsjaikovskis Souvenir de Florence (oorspronkelijk een strijkerssextet), waarbij de klank wel transparant was, maar meerdere inzetten niet precies gelijk waren en het geheel pas tegen het eind begon te leven.

Het concert werd vervolgd met het eerste pianoconcert van Shostakovich, niet heel bekend maar wel een leuk werk met in het 4e deel leuke speelse dialogen tussen de solisten Jan-Willem Rozenboom en Teus Nobel. Beide solisten speelden met zichtbaar plezier en al met al was hun prestatie een pleidooi voor dit niet erg bekende concert. Het had echter nog beter gekund: volgens mij was het een fout om de klep van de vleugel te verwijderen waardoor de klank meer diffuus de ruimte in kwam dan normaal en ook vind ik niet dat je als pianist moet optreden met sneakers (leidt af als je iemands pedaalgebruik wil volgen) en met opgestroopte mouwen, doe dit liever bij een popconcert. De begeleiding was adequaat.

Na de pauze was het concert geheel gewijd aan Antonio Carlos Jobin. Kamerata-Zuid speelde met het combo van Teus Nobel een zevental bossanova’s, met als aardigheid een beamerprojectie van fragmenten uit het leven van de componist.

De volgende bossas werden gespeeld: Modhina, Falando de Amor, Passarim, Pois e, Olha Maria, Sabla en Inutil Paisagem.

Voor mij was dit het minst sterke deel van de avond, er zat niet de sfeer in die de beamer liet zien, dit omdat de muziek eigenlijk niet zonder zwoele jazzzangeres kan, ook al lukte het Teus wonderwel om zwoel op de trompet te spelen.

Iemand die van tevoren de tekst voorleest in vertaling kan gewoon de sfeer van een rokerige kroeg in Zuid-Amerika niet oproepen, en daarnaast zat er geen opbouw in het programma richting een stukje sensatie al was het maar in de vorm van een uptempo slot. Smaakvolle arrangementen maar niet voor een Liedertafelconcert waar iedereen netjes in zijn stoel moet blijven zitten. Doe dit in de Foyer met de bar open.

Nico Kuijper